คอร์ด เรียนและงาน พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

<พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
14 ก.ย. 2567 | ยอดเข้าชม 543

INTRO : Em|Em|D|D|Em|Em

ออกEmเดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า

สู่เมืองเทวาเมืองบางกอกD

เดินทางเดียวดายจากบ้านนอ

 มาเล่ามาเรียนมาศึกษา Em


เจอEmะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น

เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจอกD

เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก

คนหวังปอกลอกมีมากมายEm


ตั้งEmใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า

ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบอกD

อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอก

ลากคอให้เดินตามทางEm


ชี้ใEmห้ฉันเดินไปทางไหน

จะเร่งรีบไปตามคุณบอกD

หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก

แตกหักยับเยิน ป่น ปี้..Em


ชี้ใEmห้ฉันเขียนฉันรีบเขียน

ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสอบD

แข่งขันกันไปหลายรอบ

เหมือนเลือกเอาหมาพันธุ์ดี Em


ทำEmเพื่อหนทางที่วาดหวัง

รีดเค้นพลังพุ่งพวยออกD

ก็ตามประสาคนจนตรอก

หวังงานทำเงินเลี้ยงครอบครัวEm


จวบEmจนฉันจบการศึกษา

รับใบปริญญาที่ฉันชอบD

สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอก

ยิ้มพลางเดินพลางสบายดี Em


รีบEmเดินย้ำต๊อกหางานD

ความสุขชื่นบานที่เคยมี Em

เริ่มหดเริ่มหายลงทุกที D

ไม่มี ไม่มี ไม่มีงาน Em


รับEmคน 15 คนทำงาน D

เด็กฝากเด็กท่านเอา 1 โหลEm

ที่เหลือหมื่นพันร้องไห้โฮ D

ระบบทางแก้ไม่มี..

INSTRU : Em|Em|D|Em

Em|D|Em|Em

หลายEmที่หลายแห่งคนทำงาน

เช้าชามเย็นชาม 2 ขั้นปี D

แต่คนขยันทำงานดี

ไม่มี ไม่มี ไม่มองมาEm


อย่างEmงี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไทย D

เจริญก้าวไปทัดเทียมทันEm

นานาประเทศดังคำขวัญD

เขียนเอาไว้สวยดี Em


อุตEmส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตายD

แต่ผลสุดท้ายต้องตกงานEm

หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนานD

วิมานมาพังไร้ชิ้นดี Em

INSTRU : Em|D|D|Em|Em

แม่จ๋Emา.. ลูกกลับมาแนบเนา

กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอกD

ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก

หลังถูกจับขังหลายปี Em


แม่จ๋Emา.. ลูกกลับมาแนบเนา

กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอกD

ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก

หลังถูกจับขังหลายปี Em

พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เรียนและงาน คอร์ด

คอร์ด เรียนและงาน

เปลี่ยนคีย์คอร์ด เรียนและงาน

คอร์ด เรียนและงาน ง่ายๆ

ออก เดินจากบ้านสู่เมืองฟ้า สู่เมืองเทวาเมืองบางกอก เดินทางเดียวดายจากบ้านนอ มาเล่ามาเรียนมาศึกษา เจอ ะคนทั้งแบบนี้แบบนั้น เจอะทั้งแมงวันทั้งจิ้งจอก เจอะทั้งคนดีคนกลับกลอก คนหวังปอกลอกมีมากมาย ตั้ง ใจร่ำเรียนทุกค่ำเช้า ถึงหนักถึงเบาไม่ร้องบอก อยู่ไปวันๆเหมือนมีปลอก ลากคอให้เดินตามทาง ชี้ใ ห้ฉันเดินไปทางไหน จะเร่งรีบไปตามคุณบอก หัวใจเฉื่อยชาแต่ช้ำชอก แตกหักยับเยิน ป่น ปี้.. ชี้ใ ห้ฉันเขียนฉันรีบเขียน ชี้ให้ฉันเรียนให้ฉันสอบ แข่งขันกันไปหลายรอบ เหมือนเลือกเอาหมาพันธุ์ดี ทำ เพื่อหนทางที่วาดหวัง รีดเค้นพลังพุ่งพวยออก ก็ตามประสาคนจนตรอก หวังงานทำเงินเลี้ยงครอบครัว จวบ จนฉันจบการศึกษา รับใบปริญญาที่ฉันชอบ สุขใจแค่ไหนไม่ต้องบอก ยิ้มพลางเดินพลางสบายดี รีบ เดินย้ำต๊อกหางาน ความสุขชื่นบานที่เคยมี เริ่มหดเริ่มหายลงทุกที ไม่มี ไม่มี ไม่มีงาน รับ คน คนทำงาน เด็กฝากเด็กท่านเอา โหล ที่เหลือหมื่นพันร้องไห้โฮ ระบบทางแก้ไม่มี.. หลาย ที่หลายแห่งคนทำงาน เช้าชามเย็นชาม ขั้นปี แต่คนขยันทำงานดี ไม่มี ไม่มี ไม่มองมา อย่าง งี้เมื่อไหร่บ้านเมืองไทย เจริญก้าวไปทัดเทียมทัน นานาประเทศดังคำขวัญ เขียนเอาไว้สวยดี อุต ส่าห์ร่ำเรียนมาแทบตาย แต่ผลสุดท้ายต้องตกงาน หมดเงินหมดแรงอยู่ตั้งนาน วิมานมาพังไร้ชิ้นดี แม่จ๋ า.. ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอก ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลายปี แม่จ๋ า.. ลูกกลับมาแนบเนา กลับสู่บ้านเราด้วยช้ำชอก ทุ่มเทกายใจให้บ้านนอก หลังถูกจับขังหลายปี

x1
x2
x3
x4
x5
x6