คอร์ด บางระจันวันเพ็ญ คาราบาว

บางระจันคืนพระจันทร์งามเด่น ฝนพร่างพรำฉ่ำเย็น เยื่องยุทธภูมิสงคราม มีนายจันหนวดเขี้ยวระบือนาม รวมพวกขึ้นทวงถาม หาความเป็นไท นิมนต์พระอาจารย์ธรรมโชติ สละละทิ้งโบสถ์ เป็นมิ่งขวัญกำลังใจ หวังต่อกรทัพพม่าทั้งน้อยใหญ่ ที่ข่มเหงน้ำใจ ปล้นฆ่าเด็กผู้หญิง บางระจันเขารวมกันเป็นหนึ่ง มีตนเป็นที่พึ่งยอดนักสู้เมืองสิงห์ ทั้งเจ็ดครั้งรบพม่าจนล้มกลิ้ง บางระจันเก่งจริง จึงต้องยิงด้วยปืน เอาปืนใหญ่ยิงใส่กันตูมตาม ปืนไทยแตก เหลือแต่ด้าม เพราะเพิ่งหล่อเมื่อวานซืน ก็กรุงศรีมิให้เขาหยิบยืมปืน จึงมิอันหยัดยืน รักษาค่ายบางระจัน บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง เพื่อพ้องเพื่อน กูจะสู่หลังชนฝา เพื่อลูกเมีย กูจะสู่สุดใจกล้า เพื่อพี่น้อง กูจะสู้สุดแรงกล้า เพื่อบ้านเมือง กูจะสู้จนสิ้นเลือดหยดสุดท้าย เป็นปีจอคืนเดือนเจ็ดเผด็จศึก ในหัวใจส่วนลึก ถึงต้องตายไม่เสียใจ เกิดมาสู้สมศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย แม้รักษาไว้ไม่ได้ แผ่นดินไทยหนนี้ อีกแปดเดือนต่อมายิ่งหน้าเศร้า พอหมดสิ้นลมหนาว ไทยต้องเสียกรุงศรี อยุธยาอันเป็นราชธานี ในการศึกครั้งนี้ มีอุทธาหรณ์สอนใจ บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง