คอร์ด คาด – ตะ – กอน F.HERO (กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)

INTRO : G#m ( 4 Times )

* ความG#mคาดหวังนั้นคือยาพิษ

มันกำลังไล่ฆาตกรรมเราอย่างซาดิสม์

มึงไม่อาจจะหนีด้วยแจ๊สหรือว่ายาริส

เพราะว่ามันจะตามล่ามึงเหมือนแสงอาทิตย์

(แต่ว่ามัน) เป็นG#mยาพิษที่เราสมัครใจกลืน

หลักประหารที่เราสมัครใจยืน

คิดว่ามันอบอุ่นเหมือนกับผิงไฟฟืน

สุดท้ายแล้วความคาดหวังกำลังเหนี่ยวไกปืน

มึงG#m โทษว่าเพราะความรักน่ะทำให้มึงเจ็บ

ก็เหมือนมึงโทษหลังคาตอนที่มันรั่วเพราะลูกเห็บ

ตามสเต็ปคือเมื่อสะเออะไปรัก

มันก็เหมือนแบกความคาดหวังไว้เต็มกะบะไฮลักส์

หวังว่ารักจริง หวังG#mว่าเค้าจะไม่ทิ้ง

หวังว่าเมื่อเจอใครที่เค้าดีกว่าแล้วเค้าจะไม่ปิ๊ง

หารู้ไม่ว่าตอนมึงกะหนุงกะหนิง

มีฆาตกรอยู่หลังประตูยืนซุ่มพร้อมมีดคมวิ้ง

มันรอ G#mให้ความไม่แน่นอนเปิดประตูให้

ส่วนต้นทางมีสัจธรรมคอยดูให้

ปังตอ ในมือมันพร้อมทะลวงไส้

โรคจิตพอจะไม่รีบร้อนไปฆ่าจนกว่าเวลาที่ใช่

ใช่ G#mคดีนี้รักเป็นแค่พยาน

มีมึงเป็นเหยื่อ ความจริงเป็นตุลาการ

มันคือยาเบื่อ ฆ่าทิ้งแล้วอันตรธาน

มันคือความคาดหวัง ที่ใจเราสร้างเราดลบันดาลเอง

( ซ้ำ * )

เมื่อG#mตอนเด็ก ๆ มันชื่อว่าความหวัง

เกิดจากใจบริสุทธิ์ที่ไม่เคยถูกขัง

เป็นเด็กไร้เดียงสา ร่ำรวยอารมณ์ขัน

มีความเชื่อมุ่งมั่นว่าจะตามหาความฝัน

เริ่มG#mต้นเดินทางตั้งแต่ตัวเลขซีโร่

เริ่มเก็บเลเว่ล ค่อย ๆ มีเกราะ มีโล่ห์

วันหนึ่งเจอเพื่อนที่มีชื่อว่าอีโก้

บอกว่าถ้าอยากเจอฝันต้องฆ่าคู่แข่งด้วยอีโต้

ความอิจฉาG#mเป่าหู เชื่อป๋าสิหนู

ถ้ายอมให้ใครวิ่งแซงมันน่าอับอายอดสู

หยิบมีดขึ้นมา เอาคมถู ๆ

แล้วกดบนคอหอยเหมือนกับเราเชือดหมู

ฉึ่บ!G#m ฉับพลันความหวังก็มีเลือดท่วมกาย

มันหลงลืมความฝันที่มันอยากเจอทักทาย

กระหายหิวเลือด เหมือนอยากจิบไวน์

เปลี่ยนชื่อเป็นความคาดหวัง ผู้หยิบยื่นความตาย

( ซ้ำ * )

ความคาดหวังเหมือนการ์ตูนโดจิน

ที่ใจเราสร้างเองตามสะดวกโยธิน

เคยเลี้ยงไว้เป็นซามูไรแต่วันที่เป็นโรนิน

มันจะจับเราเข้าลานประหารตัดหัวด้วยกิโยติน

ก่อนฆ่าG#mมันจะโบยตีจนลมหายใจรวยริน

เอาความไว้ใจที่มึงให้ไปทำลายเป็นผงโรยดิน

ให้มึงมองตอนที่หมามากิน

ว่าความไว้ใจแล้วคาดหวังนี่มันเจ็บปวดจริง ๆ

บางครั้งG#mกูโดนมันยิง อาการร่อแร่

แต่กูก็รอดมาได้ด้วยการคิดถึงพ่อแม่

บางครั้งมันตามหลอกหลอนจนกูเกือบชีวิตพัง

กูเลยสู้มันกลับด้วยการปลงอนิจจัง

ก่อนฝังG#m มัน เอาไว้ในบ่อ

ให้การอภัยฉาบปูนแล้วค่อยเอาอิฐก่อ

จบ End Credit จะมีภาพมันแตกหน่อ

เพราะคาดตะกอนจะกลับมาฆ่ามึงในหนังภาคต่อ

( ซ้ำ * )

F.HERO (กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่)

คาด – ตะ – กอน คอร์ด

คอร์ด คาด – ตะ – กอน

เปลี่ยนคีย์คอร์ด คาด – ตะ – กอน

คอร์ด คาด – ตะ – กอน ง่ายๆ

ความ คาดหวังนั้นคือยาพิษ มันกำลังไล่ฆาตกรรมเราอย่างซาดิสม์ มึงไม่อาจจะหนีด้วยแจ๊สหรือว่ายาริส เพราะว่ามันจะตามล่ามึงเหมือนแสงอาทิตย์ แต่ว่ามัน เป็น ยาพิษที่เราสมัครใจกลืน หลักประหารที่เราสมัครใจยืน คิดว่ามันอบอุ่นเหมือนกับผิงไฟฟืน สุดท้ายแล้วความคาดหวังกำลังเหนี่ยวไกปืน มึง โทษว่าเพราะความรักน่ะทำให้มึงเจ็บ ก็เหมือนมึงโทษหลังคาตอนที่มันรั่วเพราะลูกเห็บ ตามสเต็ปคือเมื่อสะเออะไปรัก มันก็เหมือนแบกความคาดหวังไว้เต็มกะบะไฮลักส์ หวังว่ารักจริง หวัง ว่าเค้าจะไม่ทิ้ง หวังว่าเมื่อเจอใครที่เค้าดีกว่าแล้วเค้าจะไม่ปิ๊ง หารู้ไม่ว่าตอนมึงกะหนุงกะหนิง มีฆาตกรอยู่หลังประตูยืนซุ่มพร้อมมีดคมวิ้ง มันรอ ให้ความไม่แน่นอนเปิดประตูให้ ส่วนต้นทางมีสัจธรรมคอยดูให้ ปังตอ ในมือมันพร้อมทะลวงไส้ โรคจิตพอจะไม่รีบร้อนไปฆ่าจนกว่าเวลาที่ใช่ ใช่ คดีนี้รักเป็นแค่พยาน มีมึงเป็นเหยื่อ ความจริงเป็นตุลาการ มันคือยาเบื่อ ฆ่าทิ้งแล้วอันตรธาน มันคือความคาดหวัง ที่ใจเราสร้างเราดลบันดาลเอง ซ้ำ เมื่อ ตอนเด็ก ๆ มันชื่อว่าความหวัง เกิดจากใจบริสุทธิ์ที่ไม่เคยถูกขัง เป็นเด็กไร้เดียงสา ร่ำรวยอารมณ์ขัน มีความเชื่อมุ่งมั่นว่าจะตามหาความฝัน เริ่ม ต้นเดินทางตั้งแต่ตัวเลขซีโร่ เริ่มเก็บเลเว่ล ค่อย ๆ มีเกราะ มีโล่ห์ วันหนึ่งเจอเพื่อนที่มีชื่อว่าอีโก้ บอกว่าถ้าอยากเจอฝันต้องฆ่าคู่แข่งด้วยอีโต้ ความอิจฉา เป่าหู เชื่อป๋าสิหนู ถ้ายอมให้ใครวิ่งแซงมันน่าอับอายอดสู หยิบมีดขึ้นมา เอาคมถู ๆ แล้วกดบนคอหอยเหมือนกับเราเชือดหมู ฉึ่บ! ฉับพลันความหวังก็มีเลือดท่วมกาย มันหลงลืมความฝันที่มันอยากเจอทักทาย กระหายหิวเลือด เหมือนอยากจิบไวน์ เปลี่ยนชื่อเป็นความคาดหวัง ผู้หยิบยื่นความตาย ซ้ำ ความคาดหวังเหมือนการ์ตูนโดจิน ที่ใจเราสร้างเองตามสะดวกโยธิน เคยเลี้ยงไว้เป็นซามูไรแต่วันที่เป็นโรนิน มันจะจับเราเข้าลานประหารตัดหัวด้วยกิโยติน ก่อนฆ่า มันจะโบยตีจนลมหายใจรวยริน เอาความไว้ใจที่มึงให้ไปทำลายเป็นผงโรยดิน ให้มึงมองตอนที่หมามากิน ว่าความไว้ใจแล้วคาดหวังนี่มันเจ็บปวดจริง ๆ บางครั้ง กูโดนมันยิง อาการร่อแร่ แต่กูก็รอดมาได้ด้วยการคิดถึงพ่อแม่ บางครั้งมันตามหลอกหลอนจนกูเกือบชีวิตพัง กูเลยสู้มันกลับด้วยการปลงอนิจจัง ก่อนฝัง มัน เอาไว้ในบ่อ ให้การอภัยฉาบปูนแล้วค่อยเอาอิฐก่อ จบ จะมีภาพมันแตกหน่อ เพราะคาดตะกอนจะกลับมาฆ่ามึงในหนังภาคต่อ ซ้ำ