คอร์ด ทุ่งนางคอย ตั๊กแตน ชลดา

มอง ลิบลิ่วแถวทิวพนา ใกล้ค่ำย่ำสน ธยา กลุ่มชาวนาก็ เลิกจากงาน คุณพ่อเดิน หน้า เราพากันเดินกลับบ้าน ท้าย สุดนั่นคือแฟน ฉัน เมื่อ ก่อนนั้น รักปาน จะ กลืน สอง เราเดินเคียงคู่สุขสันต์ อยู่อย่างนี้ ทุกวัน เธอกับฉันรักกัน หวานชื่น เป็นบาง โอกาส เรานัดพบกันกลางคืน ว่ารักจะไม่เป็น อื่น จะยั่งจะยืนไม่จาก ไม่จร แต่พอไม่ นาน เธอจากบ้านเกิด เมืองเรา ทุ่งนาดูช่างเงียบ เหงา จากบ้านเราเข้า พระนคร คงลืมเสีย แล้ว น้องแก้วเคยรัก มาก่อน มันเหมือนเป็นลาง สังหรณ์ ว่าต้องจร จากฉันไกล แล้ว ต่อมาไม่นานเท่าไร ข่าวเธอนั้น หาย ไปก็กระจายอายคน แถวนั้น จะรอ จนกว่า เธอนั้นจะมาเยี่ยมบ้าน ฉันคอยเธอนาน แสนนาน ไม่เห็น เธอนั้นผ่าน มาอีกเลย