515 INTRO : A|E|F#m|E
D|D|E|E
เทียวทางบ่สุดเส้นA
อย่าถอยหลังให้เขาว่าE/G#
ตายให้ตายหน้าพุ้นF#m
เขาจังเอิ้นว่าหาญE
คำโบราณเพิ่นว่าไว้ D
เป็นอุบายให้ลูกหลานC#m
เฮามาจากไสสิฮู้กันBm
เอิ้นDสั้นๆ คือคนบ้านEเฮา
เว้าลาวจ้อยๆA ไผสิหมิ่นบ่เคยอายE/G#
จังแม่นภูมิใจหลายF#m
ได้เกิดได้ใหญ่อยู่บ้านเฮาE
โลโก้คนขายแรงD
บ่ได้มาแข่งกับไผเขาC#m
จักมื้อต้องเป็นมื้อของเฮาBm
คิดDพ้อคำเว้าแล้วมีแฮงEหัวใจ
* แม่นว่าเกิดชาติใด๋ A
กะขอให้เป็นคนบ้านเฮาE/G#
ไผว่าบ้านนอกกะส่างเขาF#m
พอใจเฮากะส่ำนี้ E
ศักดิ์ศรีของความเป็นคนD
คือบ่ได้ปล้นผู้ใด๋มี C#m
พ่อแม่เพิ่นสั่งไว้อย่างดี Bm
อยากได้อยากมีให้อดเอาE
คิดพ้อคำเว้าแล้วมีแฮงหัวใจ
INSTRU : A|E/G#|F#m|E
D|C#m|Bm|E
คั่นบ่ออกจากบ้านF#m บ่เห็นด่านแดนไกลE
คั่นบ่ไปฮำเฮียนDกะบ่มีความฮู้ E
คั่นเจ้าได้ขี่ช้างF#m กั้งห่มเป็นพญาE
อย่าลืมบิดรมารดาD ผู้สอนสั่งวิชาสู้ E
ฮู้กันเนาะยี่ห้อเราA
ใหญ่ย้อนคำข้าวแม่A
สิบ่แพ้แค่คำคนE/G#
ไผสิหมิ่นว่าเฮาจนF#m
บ่สนดอกแนวใจใหญ่E
ยอมไกลบ้านเคยอยู่ D
มาบืนมาสู้แบบโสตายC#m
ปั้นข้าวเหนียวยามBmใด๋
ยังDเผลอเว้ากับหัวE.. ใจ
* แม่นว่าเกิดชาติใด๋ A
กะขอให้เป็นคนบ้านเฮาE/G#
ไผว่าบ้านนอกกะส่างเขาF#m
พอใจเฮากะส่ำนี้ E
ศักดิ์ศรีของความเป็นคนD
คือบ่ได้ปล้นผู้ใด๋มี C#m
พ่อแม่เพิ่นสั่งไว้อย่างดี Bm
อยากได้อยากมีให้อดเอาE
คิดพ้อคำเว้าแล้วมีแฮงAหัวใจ E
คั่นบ่ออกจากบ้านF#mบ่เห็นด่านแดนไกลE
คั่นบ่ไปฮำเฮียนDกะบ่มีความฮู้ E
คั่นเจ้าได้ขี่ช้างF#m กั้งห่มเป็นพญาE
อย่าลืมบิดรมารดาD ผู้สอนสั่งวิชาEสู้
นี่ล่ะเนาะยี่ห้อเราA
มือF#mปั้นข้าวเหนียวยามBmเหงา
ยังเผลอเว้ากับหัวEใจ
เกิดชาติใด๋ให้ได้เป็นคนบ้านเฮา
INSTRU : A|E/G#|F#m|E
D|D|E|E|A
ผญาวิชาสู้ คอร์ด
คอร์ด ผญาวิชาสู้
เปลี่ยนคีย์คอร์ด ผญาวิชาสู้
คอร์ด ผญาวิชาสู้ ง่ายๆ
เทียวทางบ่สุดเส้น อย่าถอยหลังให้เขาว่า ตายให้ตายหน้าพุ้น เขาจังเอิ้นว่าหาญ คำโบราณเพิ่นว่าไว้ เป็นอุบายให้ลูกหลาน เฮามาจากไสสิฮู้กัน เอิ้น สั้นๆ คือคนบ้าน เฮา เว้าลาวจ้อยๆ ไผสิหมิ่นบ่เคยอาย จังแม่นภูมิใจหลาย ได้เกิดได้ใหญ่อยู่บ้านเฮา โลโก้คนขายแรง บ่ได้มาแข่งกับไผเขา จักมื้อต้องเป็นมื้อของเฮา คิด พ้อคำเว้าแล้วมีแฮง หัวใจ แม่นว่าเกิดชาติใด๋ กะขอให้เป็นคนบ้านเฮา ไผว่าบ้านนอกกะส่างเขา พอใจเฮากะส่ำนี้ ศักดิ์ศรีของความเป็นคน คือบ่ได้ปล้นผู้ใด๋มี พ่อแม่เพิ่นสั่งไว้อย่างดี อยากได้อยากมีให้อดเอา คิดพ้อคำเว้าแล้วมีแฮงหัวใจ คั่นบ่ออกจากบ้าน บ่เห็นด่านแดนไกล คั่นบ่ไปฮำเฮียน กะบ่มีความฮู้ คั่นเจ้าได้ขี่ช้าง กั้งห่มเป็นพญา อย่าลืมบิดรมารดา ผู้สอนสั่งวิชาสู้ ฮู้กันเนาะยี่ห้อเรา ใหญ่ย้อนคำข้าวแม่ สิบ่แพ้แค่คำคน ไผสิหมิ่นว่าเฮาจน บ่สนดอกแนวใจใหญ่ ยอมไกลบ้านเคยอยู่ มาบืนมาสู้แบบโสตาย ปั้นข้าวเหนียวยาม ใด๋ ยัง เผลอเว้ากับหัว .. ใจ แม่นว่าเกิดชาติใด๋ กะขอให้เป็นคนบ้านเฮา ไผว่าบ้านนอกกะส่างเขา พอใจเฮากะส่ำนี้ ศักดิ์ศรีของความเป็นคน คือบ่ได้ปล้นผู้ใด๋มี พ่อแม่เพิ่นสั่งไว้อย่างดี อยากได้อยากมีให้อดเอา คิดพ้อคำเว้าแล้วมีแฮง หัวใจ คั่นบ่ออกจากบ้าน บ่เห็นด่านแดนไกล คั่นบ่ไปฮำเฮียน กะบ่มีความฮู้ คั่นเจ้าได้ขี่ช้าง กั้งห่มเป็นพญา อย่าลืมบิดรมารดา ผู้สอนสั่งวิชา สู้ นี่ล่ะเนาะยี่ห้อเรา มือ ปั้นข้าวเหนียวยาม เหงา ยังเผลอเว้ากับหัว ใจ เกิดชาติใด๋ให้ได้เป็นคนบ้านเฮา