คอร์ด โดนอ้ายวางมือ จินตหรา พูนลาภ

บ่มีมื้อ ใด๋ ที่จะ ลืมอ้ายนั้น ได้ลง หัวใจ น้องยืนยัน มั่นคง ยิ่งกว่าภู ผาท้าแสง ตะวัน ถึงแม้สอง เรา ต้องแยกทางเดินตั้งแต่ วันนั้น แต่รักนี้ยังคง มั่น และยังตราตรึงในความ ทรงจำ ภาพเก่าคราว นั่น บ่มี วันเลือนลางจาง หาย ยังแจ่ม ชัดอยู่ใน หัวใจ รอยจูบ ละมุนยังอุ่น ทุกยาม อ้อมกอดของ อ้าย อบอุ่นปลอดภัยห่วงใย ไถ่ถาม กี่วันกี่ปีก็ ตาม จะเก็บรักก นี้ไว้จนสิ้น ลม ความ เจ็บปวดที่ แสนงด งาม คิด ฮอดความหลังทุก ยาม ก็มีรอย ยิ้มปนหยด น้ำตา ขออยู่ อย่างนี้ ไม่คิดการใหญ่ดึงอ้าย กลับมา รักนี้จะเก็บ รักษา ไว้ในตู้ เซฟหัวใจของ น้อง บ่มี มื้อใด๋ ที่จะ เปลี่ยนน้องกลาย เป็นอื่น ใจหนัก แน่นคือหิน หนักหมื่น โยนถื่ม ใส่น้ำบ่ฟูอ่อง ล่อง โชควา สนา มีสิทธิ์ได้รัก บ่ได้ครอบ ครอง ถือว่าเป็นบุญของ น้อง อย่างน้อย สองเราก็เคยฮัก กัน ,